Mediteren kan op verschillende manieren. Neem nou bungy jumpen. Op het eerste gezicht zou je het niet zeggen, maar eigenlijk is het een van de meer ultieme manieren om te mediteren. Oke, het is misschien een hele korte meditatie, maar die paar seconden dat je door de lucht vliegt, hebben wel een effect dat uren- of dagenlang bij je kan blijven.
Ik zal mij nader verklaren. Meditatie kan worden gedefinieerd als: "Een techniek die je in staat stelt je geest en lichaam te ontspannen en je te verlossen van onnodige gedachtenspinsels en hersenactiviteit." of "Het tot het hier en nu terugleiden van de geest." En dat is precies wat bungy jumpen doet.
Allereerst is er het moment dat je op het randje staat. Aan de ene kant denk je: "wat doe ik hier in godsnaam?" En aan de andere kant weet je dat je op een bepaald punt hebt besloten dat je het zou willen doen. Je hersenen merken het dreigende gevaar heel goed op (hmmm, wat gek!), en het kost je je hele denkcapaciteit om te bedenken dat dit echt veilig is en dat het oke is om te springen. Als er voor je afgeteld wordt, is er ook een element van sociale druk: er wordt van je verwacht dat je op dat moment springt. In alle gevallen concentreer je je volledig op de sprong; er is gewoonweg geen ruimte om ergens anders aan te denken.
Maar goed, vervolgens komt het moment dat je naar beneden valt en dat is het meest intense deel van de ervaring. Je gedachten zijn volledig in de ban van de versnelling, de harde wind die langs je lichaam stroomt en de grond die op je afkomt. De paar seconden vrije val valt wat mij betreft in de categorie beste gevoel dat je kunt ervaren. Behalve de versnelling is er ook het gevoel van grootsheid. je voelt je als het ware "on top of the world", het is een machtig gevoel.
Dit gevoel duurt helaas niet lang, want dan komt het trekken van het elastiek. Afhankelijk van de manier waarop je springt kan dit best heftig voelen, waarna je nog een paar keer op en neer gaat en de gewichtsloosheid een enkele keer opnieuw beleeft. Maar ten slotte wordt je neergelaten en is daar het gevoel van vrijheid. Vrijheid van het elastiek, vrijheid van de spanning om het te doen, maar ook vrijheid van alle gedachten die je daarvoor dwarszaten. Dit gevoel kan uren en zelfs dagen aanhouden, waarna het langzaam uitdooft. Daarna kun je een deel van de spanning en de bevrijding daarvan nog een tijdje oproepen door aan het momen van springen te denken. Tot ook dat vervaagt en het weer tijd is voor een nieuwe sprong.
Bungy jumpen draait vooral om overgave en om bevrijding. Je geeft je lichaam over aan de zwaartekracht, je angst aan de Bungy Masters en het elastiek, je gedachten aan het niets. Er is alleen het machtige gevoel van naar beneden suizen. Pure meditatie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten