woensdag 29 april 2009

Waarom zou je je rot voelen

"Waarom zou je je rot voelen als iedereen zich rot voelt? Luister, het zijn vervelende verhalen die niet vaak worden verteld, maar iedereen en ik herhaal iedereen heeft overwegend het gevoel nergens bij te horen, iedereen is meestentijds eenzaam, iedereen sjouwt een baal onvervulde verlangens en gemiste kansen met zich mee, iedereen is ontevreden over zichzelf, iedereen moet voortdurend keiharde, vuile en onverwachte strijd leveren met beminden, collega's, vriendinnen, banken, ouders, winkelpersoneel, verzekeraars, ambtenaren et cetera. Echt waar: in de tegenwoordige tijd is niemand gelukkig, behalve gekken."
Ronald Giphart, Phileine zegt sorry

donderdag 23 april 2009

Bionische pinguïns

Gekker moet het niet worden. Zwemmende robot-pinguïns met 3D sonar [newscientist.com] om te kunnen navigeren zijn nog tot daaraantoe. Met vloeiende bewegingen glijden ze door het water, bijna niet te onderscheiden van echte exemplaren, afgezien van de lichtgevende ogen misschien. Het filmpje is très interessant, en een vrouw geeft een toelichting. En dan komt het: ze hebben blijkbaar ook vliegende pinguïns gemaakt! Met dezelfde vloeiende bewegingen zweven ze door de lucht. Maar volgens mij klopt hier iets niet. En dan dringt het tot me door: Pinguïns kunnen helemaal niet vliegen! HALLLOOOOO! Hebben ze iets over het hoofd gezien of zo? Wie heeft dit nou weer bedacht? Het is leuk als je een robot maakt, maar je kunt ook te ver gaan! Stel je een wereld voor met vliegende pinguïns [dumpert.nl]! Dat is niet alleen tegennatuurlijk, maar ook heel erg onpraktisch. Pinguïnpoep op je ramen, aangereden pinguïns op de weg en zo kan ik nog wel even doorgaan. We kunnen alleen maar hopen dat echte pinguïns dit gedrag niet overnemen. Gekker moet het echt niet worden.

maandag 20 april 2009

Ernst van der Pasch - Laat niets van waarde achter

Afgelopen dinsdag zag ik bij de Koornbeurs in Delft een bijzondere cabaretvoorstelling. Hoewel ik me niet had voorgenomen om op mijn blog recenties te plaatsen van dit soort dingen, kan ik niet met de gedachte leven dat ik je dit niet aangeraden heb. De cabaretier in kwestie is Ernst van der Pasch en de voorstelling is getiteld "Laat niets van waarde achter". Van tevoren niet veel meer verwachtend dan een leuke avond met goede grappen en grollen, werd ik, en volgens mij een groot deel van het publiek met mij, onverwacht meegetrokken in een diepgaand filosofisch vraagstuk. De ene na de andere gedachtenkronkel zet je aan het denken en op sommige punten wordt je wereldbeeld driekwart in de rondte gedraaid. Nee, pandaberen zijn het inderdaad niet waard om van uitsterven te redden en ja, dictators kunnen inderdaad zeggen dat ze veel bereikt hebben, in tegenstelling tot de meeste mensen.

Wat je van Ernst te verwerken krijgt, is in feite een wake-up call om iets met je leven te doen. Om hem een messias te noemen gaat misschien een beetje ver, maar een held is hij zeker. Twee uur lang luisteren naar gedachtekronkels lieten me verwonderd en beduusd achter. Tot dagen na afloop kreeg ik er aan terugdenkend nog kippenvel van. Wat is het ook een bizarre wereld waarin we leven. Dat wisten we natuurlijk wel, maar soms is het goed als iemand het nog eens in je gezicht gooit.

donderdag 2 april 2009

The horror of the smiley faces

Smiley faces lijken op het eerste gezicht lief en aandoenlijk. Behulpzaam dat ze zijn door het opvrolijken van een willekeurige chat-sessie of email, toch heeft zich recentelijk een duistere kant van smileys aan mij geopenbaard. Als soort van experiment heb ik een tijdje terug een aantal smileys uitgeprint en verspreid door m'n huis opgehangen. Gewoon om te kijken of het de boel significant zou opvrolijken, maar ook om te zien hoe snel het mensen op zou vallen en wat ze ervan zouden zeggen.


Maar goed, als je de smiley faces wat beter kent, begint het wel een beetje te kriebelen. Dag na dag staren ze je aan, met een medogenloze vrolijkheid. "Je lacht wel leuk naar me, maar wat verberg je achter die holle ogen van je?" Die ogen zijn het ergste. Die grote, lege, zwarte... stippen. Ze kijken je soort van aan, maar ze zijn dieper dan de diepste put. Alsof zich vanuit de ogen op elk moment een poort naar de hel zou kunnen openen.

Hetzelfde met msn-smileys. Eentje is nog oké:
Maar zodra je er meerdere naast elkaar ziet, verandert het geheel in een leger van zombies die je toelachen als in je ergste nachtmerrie. "Whoaahahahaha!" Het is een soort oerangst die in je bovenkomt. Het rondje lacht wel, maar iets klopt er niet; het is niet oprecht. Die ogen verbergen misschien wel de bloederigste misdaden die je zou kunnen bedenken. Het slechtste kwaad dat er bestaat.