Afgelopen dinsdag zag ik bij de Koornbeurs in Delft een bijzondere cabaretvoorstelling. Hoewel ik me niet had voorgenomen om op mijn blog recenties te plaatsen van dit soort dingen, kan ik niet met de gedachte leven dat ik je dit niet aangeraden heb. De cabaretier in kwestie is Ernst van der Pasch en de voorstelling is getiteld "Laat niets van waarde achter". Van tevoren niet veel meer verwachtend dan een leuke avond met goede grappen en grollen, werd ik, en volgens mij een groot deel van het publiek met mij, onverwacht meegetrokken in een diepgaand filosofisch vraagstuk. De ene na de andere gedachtenkronkel zet je aan het denken en op sommige punten wordt je wereldbeeld driekwart in de rondte gedraaid. Nee, pandaberen zijn het inderdaad niet waard om van uitsterven te redden en ja, dictators kunnen inderdaad zeggen dat ze veel bereikt hebben, in tegenstelling tot de meeste mensen.
Wat je van Ernst te verwerken krijgt, is in feite een wake-up call om iets met je leven te doen. Om hem een messias te noemen gaat misschien een beetje ver, maar een held is hij zeker. Twee uur lang luisteren naar gedachtekronkels lieten me verwonderd en beduusd achter. Tot dagen na afloop kreeg ik er aan terugdenkend nog kippenvel van. Wat is het ook een bizarre wereld waarin we leven. Dat wisten we natuurlijk wel, maar soms is het goed als iemand het nog eens in je gezicht gooit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten