Het belooft één van de grootste hypes te worden in de geschiedenis van ondergangen van de wereld: op 21 december 2012 loopt de Mayakalender af en wordt het einde van de wereld verwacht. Natuurlijk zijn er geen concrete wetenschappelijke aanwijzingen dat dit daadwerkelijk het geval is en uit recent onderzoek [nu.nl] zou zelfs blijken dat er een rekenfout is gemaakt en dat de kalender pas in 2208 afloopt. Desalniettemin werkt de gemeenschap die dit soort theorieën verheerlijkt overuren en is er sinds kort ook een heuse Hollywoodfilm over het gebeuren. En hoewel het wel iets heeft om over het einde van de wereld te speculeren, zijn er blijkbaar ook mensen die de voorspellingen serieus nemen.
Je hoort hier en daar al verhalen opduiken van moeders die hun kinderen dood willen maken zodat ze het einde van de wereld niet mee hoeven te maken. De logica achter deze redenatie ontgaat mij compleet. Kunnen die moeders hun kinderen op een betere manier dood maken dan dat het eind van de wereld dat doet? Ik betwijfel het. Er lijkt me persoonlijk geen betere manier om dood te gaan dan bij het einde van de wereld. Het klinkt in ieder geval erg spectaculair. Daarnaast heeft het tal van voordelen: geen nabestaanden die zich druk hoeven te maken over de begrafenis, geen noodzaak voor een uitvaartverzekering, dat soort dingen.
Maar afgezien van het einde van de wereld zelf: is het niet een beetje onnozel om voorspellingen daarvoor te baseren op een kalender van een beschaving die al eeuwen geleden ten onder is gegaan? Ten onder gaan klinkt in ieder geval niet erg intelligent. Ik zou die Maya's niet zomaar vertrouwen.
Aan de andere kant zet het je wel aan het denken. Wat zou jij in je leven veranderen als je nog drie jaar te leven had? Zou je leven er dan anders uitzien? Dat zou namelijk niet zo mooi zijn, want waarom leef je dan nu niet al op die manier? Maar veel mensen zitten toch in een soort van sleur, de sleur van het dagelijks leven, terwijl ze graag iets anders zouden willen doen als ze daar bewust voor zouden kiezen.
Misschien moeten we met heel de wereld afspreken dat we de komende drie jaar alleen maar doen wat we echt echt belangrijk vinden. Dat je je leven leidt zoals je geleefd zou willen hebben. En of de wereld dan na drie jaar ten onder gaat of niet, een groot feest zal het zeker worden. Want een hype is het al en dat zal zeker geëxploiteerd worden. Ik zie al de end-of-the-world-feestjes al voor me: kom verkleed als je favoriete ondergang van de wereld! Zondvloeden, komeetinslagen, buitenaardse invasies, deeltjesversnellers, noem het maar op! En natuurlijk wordt er vuurwerk afgestoken op het eind. Ik kan niet wachten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten