The Butterfly Effect

Afgelopen dinsdag, 11 september 2007, de dag waarop ik m'n blog begonnen ben, was de meest toevallige dag van m'n leven. Tenminste, dat de dag eraan zat te komen was al wel vrij vroeg duidelijk: een maandag wordt meestal gevolgd door een dinsdag en 10 september door 11 september. Waarom juist deze dag zo toevallig was, weet ik eigenlijk ook niet precies en dat zal ik ooit nog weleen proberen uit te leggen. Maar daar wil ik het eigenlijk nu niet over hebben. Het gaat eigenlijk om de dag ervoor. Die dag heb ik namelijk "The Butterfly Effect" gezien.

Deze film stond al ruim een jaar op m'n lijstje en ik wist dat ie goed was en dat ie bizar was. Het is schijnbaar zo erg dat ik van meerdere mensen gehoord had dat ze er gewoon letterlijk ziek en misselijk van werden. Nou, zo'n film moet je natuurlijk zien!

Ik ben niet lid van een videotheek en bij de bibliotheek was ie uitgeleend, maar ik kon niet wachten en besloot 'm daarom maar te downloaden. Nu is het zo dat er van de film in kwestie meerdere versies bestaan en dan met name wat betreft de afloop. De film zelf is geestverwaaiend (Is dat de goede vertaling van mind-blowing? Soms weet ik dat niet zo goed.) Ik ga niet vertellen waar hij over gaat, want als je 'm al gezien hebt, weet je 't al en als niet, dan moet maar aannemen dat ie goed is en hem een keer gaan zien. Het einde was niet bepaald vrolijk en achteraf bleek ik dan ook de alternatieve versie te pakken te hebben. Ik heb inmiddels ook het originele einde gezien en dit is inderdaad een wat happier end.

Waarom sommige mensen een film alleen goed vinden als hij een happy end heeft, is mij een raadsel. Doe mij maar een film waarbij de hoofdpersoon aan het eind dood is, op een tragische manier de liefde van zijn leven verloren heeft of zich anderszins ongelukkig voelt. Dat is in ieder geval toch een stuk realistischer dan de manier waarop dingen in sommige films toch nog goedkomen. Ik vind het een fijn gevoel als ik met een knoop in m'n maag de bioscoop uitloop, als ik het liefst zou willen kotsen van de tragedie. F*ck, dat zijn nog eens goede films!

Zo ook de "slecht-einde"-versie van The Butterfly Effect. Oké, nu moet ik zeggen dat het originele einde in dit geval ook niet bepaald happy is. Er blijft je toch iets dwarszitten. En daar hou ik wel van.