Een blog?

Een blog? Nee, het is ongelooflijk! Maar waarom? Dat is een goede vraag en ik ben blij dat je hem stelt. Ik heb mezelf dat namelijk ook al een aantal maal afgevraagd. De ene helft van m'n hersenen zou zeggen: "Waarom niet?" De andere helft zou zeggen: "Waarom, waarom?! Neeeeheeeheee! Niet een blog!" Maar nadat de eerste helft de tweede helft systematisch had weggeredeneerd en uitgemoord, leek het me toch een goed idee om zoiets op poten te zetten. Gewoon omdat ik, net zoals veel mensen, vermoed ik, stiekem toch een beetje exhibitionistisch ben. Omdat ik de behoefte heb om dingen op te schrijven. Dingen, gedachten en ideeën die interessant en leuk zijn, dingen waarvan het tragisch zou zijn als deze voorgoed voor de mensheid verloren zouden gaan! (Denk aan de kinderen!)

Voordat ik aan zoiets begin, wil ik allereerst een aantal regels opstellen waaraan ik me wil houden. Regel 1 zou bijvoorbeeld kunnen zijn: "Je praat nooit over deze blog". Oké, die is misschien flauw en die moet je natuurlijk snappen. Ik vraag me daarnaast af of zo'n regel wel bevorderlijk is voor het aantal mensen dat het blog leest. Hmmm, daar moet ik dan nog even over nadenken. Regel 2 houd ik om dezelfde reden dan ook nog even vrij. Dus dan begin ik bij regel 3:

Regel 3: De geschreven stukken hebben mogelijk wél, géén danwel gedeeltelijk betrekking op de werkelijkheid en/of fantasie zoals deze zich buiten ofwel binnen de schedel van de schrijver manifesteerde, manifesteert of in de toekomst zal manifesteren. Het grensgebied "schedel", waarin zich in werkelijkheid voornamelijk bot bevindt, is in deze blog niet gedefinieerd.

Regel 4: Nooit zal er op deze blog herkenbaar gerefereerd worden aan mensen in mijn directe omgeving. Als dit toch lijkt te gebeuren, berust dit op louter toeval of zijn dingen wellicht zo verdraaid dat er niets meer van klopt. Het komt erop neer dat je nooit weet waar je aan toe bent.

Regel 5: Ik ben misschien wel of misschien niet wie je denkt dat ik ben, of wie ik zelf denk dat ik ben. Als ik ben wie je denkt dat ik ben, ben ik toch iemand anders.

Naast deze regels wil ik de lezer graag waarschuwen voor mijn schrijfstijl. Ik schijn o.a. een beetje sarcastisch te zijn. Dit had ik bij m'n geboorte al, maar gelukkig kon ik toen nog niet praten. Als dit wel het geval was geweest, had mijn moeder me waarschijnlijk teruggeduwd. Ze heeft er nog spijt van.

Nou, dat is het dan wel zo'n beetje denk ik...